zondag, oktober 25, 2015

Kovacs in het Paard van Troje: Ashes to Ashes, Dust to Dust


Zondag 4 augustus kwam Sharon Kovacs naar het paard van Troje in Den Haag met haar "Shades of Black" tour. Voor Zinesters was ik daarbij aanwezig om de stemming te peilen en deze bijzonder jonge artieste vast te leggen op de gevoelige plaat.

Aangekomen bij het Paard van Troje stond er voor de deur al een hele lange rij. De zaal was voor het optreden van Kovacs al volledig uitverkocht. Binnen stond het al snel bomvol en ook op de bovenste verdiepingen kon er geen ziel meer bij.


Kovacs liet op zich wachten en het optreden begon later dan in de aankondiging stond. Sommige concertbezoekers waren er niet over te spreken. Maar dat zou de pret niet drukken. Rond half negen ging het licht uit en de bandleden betraden het podium. Vlak voor mijn neus namen twee dames plaats op stoelen die in een huiskamer opstelling inclusief schemerlap stonden opgesteld. De één speelde cello en de andere dame viool.

De intro had alles weg van een klassiek concert. Midden op het podium stonden doorzichtige witte panelen en achter die panelen werd een dans in silhouet opgevoerd. Het had iets weg van een burleske theater. Erotiek spatte van de silhouetten van de danseres af. Een verrassend begin van de show.

Direct na het intro betrad Kovacs gehuld in strak zwarte kleding het toneel. Ze had haar wolvenmuts niet op, maar een ander hoofddeksel. Het is bizar een jonge dame te horen met zo'n laid-back donkere stem. Het podium hangt vol met rook en er verschijnen waanzinnige kleuren als knal blauw, vuurrood, lila en paars. Niet de beste verlichting voor een goede foto, maar dit licht hoorde wel bij dit optreden. Je gelooft je oren niet als je hoort wat deze jonge dame met haar stem kan. Het bereik loopt van diep donker naar licht en helder. Haar zangleraren lieten weten dat ze haar stem op een verkeerde manier gebruikt. Maar dat verkeerde stemgebruik ligt wel heel lekker in het gehoor. Ze weet het publiek te raken en de aandacht van het begin tot het einde vast te houden.



Haar optreden is theatraal en pakkend. Ze doet op sommige spaarzame momenten denken aan Amy Winehouse en de extravagantie van Crace Jones. Ze zingt dan ook het nummer Strange van Crace Jones in een geheel eigen stijl. De teksten zijn hier en daar zwartgallig en schuren aan tegen de dood. Doorleeft zingt ze "Ashes to Ashes, Dust to Dust" uit MyLove en "You Killed us". Trieste teksten die, als je last van een depressie hebt je heerlijk zullen meevoeren op je inwendige tranendal.



Het publiek reageert buitengewoon enthousiast na ieder nummer. Als SHaron laat weten aan het laatste nummer te beginnen, gaat er een duidelijk hoorbare teleurstelling door de zaal.  Kovacs laat met haar optreden een diepe indruk achter in mijn ziel. Ze is uniek in alles, de stem, de teksten, de muziek, haar image en het optreden. Zoals Kovacs is er maar één en dat laat ze de wereld weten. Dit jaar zal ze toeren in Nederland, Duitsland en vertrekt ze ook voor een concert naar Istanboel. Als er één Nederlandse artiest is die op het wereldpodium kan doorbreken dan is het wel deze 24- jarige eigenwijs, die in gaat tegen alles wat "normaal" is en die heel goed weet waar ze mee bezig is. Ze hoopt na deze tour snel met een nieuw album te komen. Wij kunnen niet wachten!

Fotografie en tekst:Roland Wichser