maandag, september 12, 2016

Marco Borsato raakt hart en ziel tijdens concert Live On The Beach op strand van Scheveningen



Zaterdagavond was ik aanwezig bij het Live On The Beach concert nummer twee. Met optredens van Kenny B, Diggy dex en natuurlijk headliner Marco Borsato.

Als heel snel liep het Scheveningse strand helemaal vol met enthousiaste fans van Marco. Als eerste verscheen de man die ik dit jaar voor de derde keer voor mijn camera kreeg, Kenny B. Hij is een sfeermaker als het om festivals gaat. Waar hij ook staat, de concertgangers sleurt hij altijd mee met zijn zomerse klanken en zijn hit “Parijs”. Kenny zet de toon voor een heel bijzonder Live At The Beach concert.



Daarna is het de beurt Diggy Dex. De teksten zijn prachtig en ik ben getuige van de snelste rap. Op de catwalk gaat hij zitten en doet zijn ding op een fenomenale manier. Hij en zijn collega grijpen het publiek, handjes in de lucht en de massa springt mee. Wat een sfeer en wat een zetting. Geweldig neergezet door Diggy Dex. Ik ben niet zo van de rap, maar dit was top!



En dan is het wachten op de man die in bijna ieders hart zit. In het mijne in ieder geval. Marco Borsato!. Als hij het toneel opkomt barst er tijdens deze prachtige zomeravond een oorkaan los. 16.000 fans gaan uit hun dak. Ik dacht wauw wat is dit?.

En dan begint hij met zijn optreden. Al zijn hits komen voorbij. Het maakt niet uit welke hij zingt, iedereen kent de teksten van al zijn nummers. Ik heb de eer te mogen luisteren naar een geweldige zanger en het grootste strandkoor. Prachtig, ik krijg er kippenvel van. Maar er moeten ook foto’s worden gemaakt. Driftig ratelt mijn camera erop los. Wat een uitstraling , wat een inleving in wat hij zingt!. Wat opvalt als ik door de camera kijk is hoe hij oog heeft voor zijn fans en voor ons simpele fotografen. Prachtig om dat te zien. Veel, heel veel artiesten gezien, maar nog nooit zo.



En dan komt hij met zijn ballads, Ik begin alvast te slikken, brok in de keel. Wat maakt deze man los?. Hij weet mijn hart en ziel rechtstreeks te raken. Ik kijk omhoog en naar de avondlucht en denk aan de dierbaren die mij zijn ontvallen. Gevolg,  kan niet goed meer door de zoeker van mijn camera kijken. Is de lens nat, of betrap ik mijzelf op tranen? . Een man mag niet huilen zong Jacques Herb ooit, maar het kan me niks schelen. Ben tenslotte ook maar een mens en laat mijn emoties de vrije loop. Fotograferen met de tranen die rollen langs je wangen. Nog nooit kwam artiest zo bij mij binnen. Het is een heerlijke en ongeëvenaarde ervaring en zeker voor herhaling vatbaar. En ik heb zo het sterke vermoeden dat ik daar niet alleen in was als ik hoor hoe Marco zijn verhaal doet over een vrouw die ook zo hard getroffen werd door het lot. En dat Marco zo mee voelt. Ben nu nog helemaal stil van wat ik gisteren avond mee heb mogen maken. Nog nooit heeft een concert mij zo diep geraakt als dit prachtige “Hart en Ziel” concert van Marco Borsato. Door mijn teletoeter zag ik dat Marco ook geëmotioneerd en geroerd was. Ongelofelijk, wat een performer en wat een prachtige man, prachtig mooi publiek en wat een mooie locatie.



Ik zal dit concert nooit meer vergeten! Het was in al die jaren dat ik ontelbare concerten fotografeer het mooiste en meest emotionele concert wat ik gezien heb!

Dank je wel Marco voor een onvergetelijke avond! En beslist tot de volgende keer!
Lak'ech!

Ook al die lieve mensen, fans en collega  fotografen wil ik bedanken. Jullie waren voor mij de kers op een prachtige taart! Eén ding weet ik wel, als je als fotograaf naar een concert van Marco Borsato gaat, moet je tussen het publiek gaan staan en niet achter de barrier bij het podium. Wat een prachtig warm bad van fans!

Tekst/fotografie: Roland Wichser


Meer foto's verschijnen later deze week online en op Facebook

Deze recensie verscheen eerder op Zoetermeernieuws.nl











































Legendarisch en magistraal concert Golden Earring op het strand van Scheveningen



Voor Zoetermeernieuws was ik gisteren aanwezig bij het Live On The Beach concert op het Scheveningse strand. Veel festivals zoals CuliNESSE  hebben last gehad van de wisselvallige weersomstandigheden. Het strand van Scheveningen lag er echter zonovergoten en warm bij.

Om vijf uur gingen de hekken open en veel bezoekers namen plaats in het zand onder het genot van een hapje of drankje. DJ Eric De Zwart draaide heerlijke  muziek uit vervlogen tijden. De eerste band die het podium besteeg was Haagse Pinata die ooit ontstaan is in het FAST surfdorp. De reggae achtige klanken passen precies bij de zonnige zetting  op het Scheveningse strand. Zanger Pinto en zijn mannen zetten een heerlijk relaxed optreden neer wat goed in de smaak valt bij het reeds aanwezige publiek.



Daarna is Pat Smith de aangewezen persoon om eens flink de stemming te verhogen op het inmiddels bijna bomvolle strand. Op 5 mei wist Pat Smith notabene met een breuk in de enkel een enorme massa op het Malieveld aan het dansen te krijgen. Nu lukte dat minder omdat het strand zo vol stond. Toch weet hij het publiek mee  te krijgen en roept regelmatig “ Applaus voor jezelf”. Ook geeft onze Pat nog even een steek onder water door de aankondiging  van “dit nummer is voor de mensen die hun mond niet kunnen houden tijdens een optreden”. Een waar statement!. Ik kan het er alleen maar mee eens zijn. Pat Smith en zijn mannen krijgen het voor elkaar om de sfeer er flink in te brengen en het publiek klaar te stomen voor de headliner De Golden Earring.



Als de boys van de Golden Earring op komen begint de massa te juichen. De heren barsten gelijk los en een hele rij hits stromen voorbij. Barry, George, Rinus en Cesar zetten de toon. De heren zijn niet van plan het podium te verlaten zonder indruk te maken. En dat deden de “oude” Rockers ook.

Het publiek zingt keihard alle hits mee. Ze brengen ook nieuwe nummers die goed in de smaak vallen. Halverwege het optreden staat een behoorlijk gedeelte van de massa niet meer stil. Het is altijd afwachten hoe het met de stemmen van de Haagse rockers gaat. Maar zowel Barry als George zijn zeer goed bij stem. George gaat zelfs ver en zuiver de hoogte in bij meerdere nummers. Rinus speelt een lange solo op een dubbele gitaar en haalt het letterlijk uit zijn tenen. Maar ook Barry met zijn heerlijke expressie trekt alles uit de kast. George speelt als of zijn leven er vanaf hangt en drummer Cesar zit met een hele brede lach achter zijn drums, gooit zijn stokken weg en gaat het drumstel te lijf met zijn blote handen en de band krijgt daarbij ondersteuning van een scheurende sax bespeeld door Bertus Borgers.



Ik was bij eerdere concerten van de Golden Earring zoals de Naked Truth Therater tour , de concerten van Last Blast of the Century en het strandconcert op het Scheveningse strand in 1986. De band was in zeer goede doen en het vuur spatte van het podium. Wat een vreselijk goed en onvergetelijk concert heeft de Golden Earring neergezet. Eentje die de heren wat mij betreft mogen omranden met een gouden rand met diamanten. Mijn collega fotografen waren het erover eens The  Best Concert ever!

Onvergetelijk, legendarisch en magistraal zijn de juiste woorden voor dit concert!



Wat de organisatie betreft kan ik zeggen dat de fotografen niet echt gecharmeerd waren van een bierdouche die ons vier keer ten deel viel en last van dronken bezoekers omdat de organisatie wel de VIP’s de ruimte geeft om voor de barrier te staan, maar de fotografen met hun dure apparatuur de toegang tot de barrier ontzegt. En dat is pas echt een koude douche! Waarvoor ik namens mijn collega’s de organisatie hartelijk bedank! Foto’s die de concertfotografen maken zijn een visitekaartje voor Live On The Beach! Maar dat schijnt de organisatie te zijn vergeten. Jammer gemiste kans!.

Tekst/Concertfotografie
Roland Wichser

Deze recensie is gepubliceerd op Zoetermeernieuws.nl
Meer foto's verschijnen later in een link onder deze recensie